....เพื่อนสนิท....

ก็คือ  เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง  ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป

.......ซึ่งมันก็ต้องมีหลายๆ อย่างที่คล้ายๆ กับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่นๆ

.......ถึงจะมาสนิทกันได้  ...บางที อาจไม่ใช่ นิสัย   ..บางที อาจไม่ใช่ หน้าตา

.....บางที อาจไม่ใช่ ฐานะ   .....บางที อาจไม่ใช่ ระดับความรู้

............แต่มันต้องมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี

.....บางครั้ง  ... เราก็ไม่ไปที่ ที่เราอยากไป  .... เพียงเพราะมันไม่ไปด้วย

.....บางครั้ง  ....... นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน

..... น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด

...... บางครั้ง  .... ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย  .... เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้

.... บางครั้ง  ... ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้  ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมัน

ที่แค่ตบเบาๆ ที่หัวไหล่  บอกเป็นนัยๆ ว่า  กรูอยู่ตรงนี้

ชอบคำๆ นึง  ที่บอกว่า

..... เ ร า ไ ม่ ไ ด้  เ ป็ น  แ ค่ เ พื่ อ น .....

.... เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ….

...... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกับแฟน .....

ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน  ......ทั้งๆ ที่มันคนละเรื่องกันเลย

.... แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วยของความรัก

.... เพื่อน.... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที

.....พอผิดหวัง  พอเจ็บตัวขึ้นมา  …...นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน

.....อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน 
......ซึ่งบางทีมันหลับไปแล้ว ก็จะไล่มันกลับไปนอน.....

ที่เค้าว่า  “เพื่อน”  คือ คนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยโดยไม่พูดอะไรซักคำ

“เพื่อน”  คือ คนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา

แต่เป็นคนที่  ..... ไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลง ไม่ว่าเราจะเจ็บมาจากไหน ....