อยู่กับเธอแล้วเหนื่อยกับความเรื่อยเปื่อย กับรักที่ลังเล หนึ่งจะเอาสอง แตกออกเป็นสาม ใจมันช้ำจนจำเจ

    เจ็บจนชิน มันกินในหัวใจ ลึกเข้าไปกร่อนใจลงทุกที ...เจ็บจนใจล้ามาเป็นปีก็ทน

**เจ็บไปเจ็บมาทุกวันก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้ อยากมีจะมีใครก็เชิญ ได้เลยเต็มที่ จะให้ช้ำๆ ไปกว่านี้ ไม่มีทาง
   
    ใจไม่มีให้เจ็บ ไม่มีเหลือเก็บเอาไว้ให้รังแก เหยียบก็ไม่ช้ำ ย่ำก็ยังไหว หนักอย่างไรก็ไม่แคร์ ... 

**เจ็บจนชิน มันกินในหัวใจ ลึกเข้าไปกร่อนใจลงทุกที เจ็บจนใจล้ามาเป็นปีก็ทน เจ็บไปเจ็บมาทุกวันก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้ อยากมีจะมีใครก็เชิญ ได้เลยเต็มที่ จะให้ช้ำๆ ไปกว่านี้ ไม่มีทาง....